Emotie en Schaduwen

Deze foto is gemaakt door de Italiaan Alex Majoli. Het is de winnende foto van de prijs: General News, Singles, bij World Press Photo 2012. Toen we de expositie gingen bezichtigen in Amsterdam, was dit de foto die mij het meest aansprak. Ik vind de schaduwen erg sterk, en ook druipt de emotie bijna van de foto af. De foto is gemaakt tijdens een televisietoespraak waarin de Egyptische leider Mubarak zei dat hij zou blijven regeren. Het vond zich plaats op het Tahirplein, Cairo, op 10 Februari.

The Little People Project

Slinkachu is een kunstenaar die installatiekunst maakt. Hij plaatst dit op straat en maakt er vervolgens foto's van. Dit is zijn site: http://slinkachu.com/
Ik vind de foto's die Slinkachu maakt erg grappig. De installaties zijn leuk bedacht, en het valt eigenlijk niet op op straat. Van elk werk maakt hij namelijk meerdere foto's, van dichtbij en van ver af. Zo zie je dat zijn werk alleen opvalt als je echt goed oplet, dit maakt het exclusief en bijzonder als je iets ontdekt.

Switcheroo

Deze foto's zijn allemaal van het project Switcheroo van Canadese fotografe Hana Pesut. Onderwerp van dit project zijn stellen die van kleding wisselen. Hana maakt een voor en na foto, en vergelijkt deze met elkaar. Dit zorgt voor een heel grappig effect. Meer afbeeldingen zijn te zien op Hana's site: sincerely hana
ik vind het een enorm leuk idee, de foto's zijn allemaal heel leuk om te zien, vooral omdat het voor EN na is, en niet alleen na. Soms zag ik niet eens een heel duidelijk verschil. Toen ik las over dit project heb ik gelijk de site opgezocht en helemaal doorgespit, omdat ik het zo boeiend vond om te zien.

Daydreamer

Deze silhouetten komen uit de serie 'DayDreams', gemaakt door Daphna Naim, een Israëlische kunstenares. Wat op het hoofd staat van de personen, beeldt uit waaraan ze op dat moment denken.
Ik vind het een heel grappig idee, de personen zijn een soort van anoniem doordat je alleen het silhouet ziet, maar toch zie je hun gedachten. Sommige personen denken over de raarste dingen, en dat geeft alles een grappig effect.

Johnny Depp, maar dan anders

“De Wanhopige”, zo heet dit schilderij. Het is gemaakt door Gustave Courbet en is gemaakt in 1843. Het is een zelfportret.

Het schilderij hoort bij het Realisme. Courbet wordt ook gezien als de grondlegger van deze kunststroming. Het is ook heel duidelijk een realistisch schilderij, omdat het heel echt geschilderd is. Verder zijn er veel bruine kleuren gebruikt, en is het onderwerp een arbeider, in dit geval de schilder zelf, wat je ook kan beschouwen als een arbeider.
Wat ik heel sterk vind aan dit schilderij, is de lichtinval. Door het licht en de schaduw springen de ogen er heel mooi uit, en je ziet echt de emotie, de wanhoop. Ik vind dat Courbet hier trouwens wel een beetje lijkt op Johnny Depp, maar dat terzijde.
Ik vind dus de lichtinval en de schaduwen heel mooi. Maar het beeld en de overall compositie trekken mij ook erg aan. Ik vind het een spannend beeld, met die handen zo in het haar, en de armen die niet helemaal af zijn. Ik denk dat dit wel een van mijn favoriete schilderijen tot nu toe is.

Rosas danst Rosas

Rosas danst Rosas, een dansvoorstelling gemaakt door de Belgische choreografe Anne Teresa de Keersmaker, is vooral bekend doordat er ook een film van is gemaakt. Filmmaker Thierry De Mey verplaatste de dansvoorstelling naar een leeg schoolgebouw en filmde de hele choreografie. Door het op een niet voor de hand liggende locatie te filmen, en de camera niet alleen te laten observeren maar ook mee te laten doen, wordt de dans gelijk heel anders. Zo ontstond videodans.
Dat de dans succesvol was, kan je nu nog steeds merken. Onlangs heeft zangeres Beyonce toegegeven dat ze in haar clipje voor haar nummer 'Countdown' de choreografie heeft gebruikt. In dit filmpje, zie je een paar vergelijkende beelden. De Keersmaker vindt dit puur plagiaat.
Ik vind het wel een mooie dans, alleen voor mijn gevoel gaat alles net iets te lang door. In dit filmpje doen ze namelijk 7 minuten eigenlijk hetzelfde. Dit is dan nog maar een stukje van de hele film, maar alsnog.
Nog een paar stukjes van de dans:
http://www.youtube.com/watch?v=ZkThE0YpofU&feature=relmfu
http://www.youtube.com/watch?v=zS_kWttptS4&feature=relmfu

Back to the Future

Al deze foto's zijn gemaakt door de fotografe Irina Werning. Met haar project "Back to the Future" probeert ze zo precies mogelijk jeugdfoto's van haar onderwerpen na te maken. Ze zoekt zoveel mogelijk dezelfde kleren, gaat op dezelfde locatie staan en bewerkt haar foto's zodat ze hetzelfde effect krijgen.
Door de foto's na te maken probeert ze de emoties en de herinneringen van de foto's terug te brengen.
Zelf is Irina Werning geboren in Buenos Aires, en op haar site http://irinawerning.com/ zie je dat heel veel foto's ook in Buenos Aires zijn gemaakt.
Ik vind het idee van dit project ongelofelijk leuk en origineel, het is zo leuk om te zien of de mensen juist veel of weinig zijn veranderd. Het is een heel precies werkje en het is dan ook knap dat Werning het zo precies heeft na kunnen maken, terwijl er vaak toch een hele grote tijd tussen de twee foto's zit.